آرام

اگر هم برود فایده ندارد. با حافظه و خاطراتش چه خواهد کرد

2011-08-04T20:54:00.001+04:30

اگر هم برود فایده ندارد. با حافظه و خاطراتش چه خواهد کرد. ((فریبا وفی))

برگرفته از: همشهری داستان / شماره چهار / دوره جدید / مرداد 1390 / صفحه 69

غروب پنج شنبه 13 مردادماه 1390

کائنات به کسانی که جر‌‌‌أت به خرج می دهند و دست به خطر می زنند، پاداش می دهند

2011-08-04T20:52:00.001+04:30

کائنات به کسانی که جر‌‌‌أت به خرج می دهند و دست به خطر می زنند، پاداش می دهند. ((شاکتی گواین، راه هنرمند))

غروب پنج شنبه 13 مردادماه 1390

با اطمینان در مسیر رویای تان به پیش بروید

2011-08-04T20:50:00.003+04:30

با اطمینان در مسیر رویای تان به پیش بروید. حیاتی را که تجسم کرده اید زندگی کنید...

((هنری دیوید تارو، راه هنرمند))

غروب پنج شنبه 13 مردادماه 1390

در دنیای امروز کسی موفق است که ...

2011-08-04T20:48:00.003+04:30

در دنیای امروز کسی موفق است که بتواند رویا بسازد و رویا بفروشد ...

((ساسان پناهی، کارگردان))

غروب پنج شنبه 13 مردادماه 1390

همه چیز امکان پذیر است

2011-08-04T20:44:00.000+04:30

همه چیز امکان پذیر است. ((مهدی فخارزاده))

ظهر پنج شنبه 13 مردادماه 1390

ما نظام باورهایی داریم که ...

2011-08-04T20:43:00.000+04:30

یک برگ زرد شده درخت چنار برای یکی آشغالی است که جز دردسر و کثیف کاری چیز دیگری ندارد و برای دیگری صدای غرور درختی است که ندای امید به تازگی و زندگی می دهد ... هر دوی این آدمها از یکسری کروموزوم و ژن ساخته شده اند، با یک شیوه تولید مثلی به وجود آمده اند و ... . پس چرا اولی هیچ ارزش مثبتی برای برگ زرد قائل نیست اما دیگری، شاعرانه آن را زندگی دوباره می بخشد؟ تنها یک پاسخ وجود دارد:

ما نظام باورهایی داریم که براساس آنها زندگی می کنیم، می اندیشیم، عاشق می شویم، پیر می شویم و در نهایت با همان باورها می میریم.
پس دلیل این تفاوتها در فکر ماست.

برگرفته از: زندگی عاقلانه / بازنویسی دیدگاه آلبرت الیس برای جامعه ایرانی / رامین کریمی / انتشارات بهار سبز / صفحه 16

ظهر پنج شنبه 13 مردادماه 1390

گفتگو با مارکز / ترجمه احمد اخوت

2011-08-04T20:41:00.000+04:30

((نوشتن را کاملا اتفاقی شروع کردم. شاید برای این که می خواستم به دوستی ثابت کنم نسل من هم می تواند نویسندگانی خلق کند اما بعد دیدم در این دنیا چیزی را به اندازه نوشتن دوست ندارم و در دام افتادم.))

((همه چیز برایم با یک تصویر شروع می شود. برای سایر نویسندگان، فکر کنم با یک موضوع یا یک مفهوم آغاز می شود اما من همیشه با یک تصویر شروع می کنم.))

((نویسندگان همیشه تنها هستند، ملوانانی کشتی شکسته در میان دریا. نویسندگی تنهاترین حرفه در جهان است. کسی نمی تواند در نوشتن کمکت کند.))

وقتی کار را تمام کردم رفتم طبقه بالا پیش مرسدس، می لرزیدم. چشمش که به من افتاد فهمید چه اتفاقی افتاده، گفت:((آخرش سرهنگ مرد؟))

برگرفته از: همشهری داستان / شماره چهار / دوره جدید / مرداد 1390 / صفحه 153

ظهر پنج شنبه 13 مردادماه 1390

عواملی که باعث ناراحتی ما می شوند

2011-08-04T14:15:00.006+04:30

عواملی که باعث ناراحتی ما می شوند، مردم یا اشیا نیستند، بلکه ما ناراحت می شویم چون باور داریم که آنها می توانند ناراحتمان کنند. ((آلبرت الیس))

ظهر پنج شنبه 13 مردادماه 1390

خردمندی

2011-07-31T16:47:00.000+04:30

خردمندی حالت بسیار آرام وجود است. خردمندی نه دانش است و نه از دانسته ها بدست می آید. خردمندی وجود درونی توست که بیدار گشته، ناظر است و شاهد، تابان از نور.
سرشار از نور باش، این حق تو از آمدن به دنیاست.
عشق و برکت برای تو.

جان ما با شاه ما نزدیک

2011-07-29T00:01:00.002+04:30

شاه ما از جمله شاهان پیش بود و بیش بود / زانکه شاهنشاه ما هم شاه و هم درویش بود / شاه ما از پرده برجان چو خود را جلوه کرد / جان ما بی خویش شد زیرا که شه بی خویش بود / شاه ما از جان ما هم دور و هم نزدیک بود / جان ما با شاه ما نزدیک و دوراندیش بود / صاف او بی درد بود و راحتش بی درد بود / گلشن بی خار بود و نوش او بی نیش بود / یک صفت از لطف شه آنجا که پرده برگرفت / آب و آتش صلح کرد و گرگ دایه میش بود / جان مطلق شد ز نورش صورتی کو جان نداشت / گشت قربان رهش آنکس که او بدکیش بود / نیست می گفتیم اندر هست گفت آری بیا / هست شد عالم ازو موقوف یک آریش بود (مولانا)

شامگاه پنج شنبه 6 مردادماه 1390

تو را افسون چشمانم ز ره برده است و می دانم

2011-07-28T20:47:00.001+04:30

تو را افسون چشمانم ز ره برده است و می دانم

چرا بیهوده می گویی دل چون آهنی دارم
نمی دانی نمی دانی که من جز چشم افسونگر
در این جام لبانم باده ی مردافکنی دارم
چرا بیهوده می کوشی که بگریزی ز آغوشم
از این سوزنده تر هرگز نخواهی یافت آغوشی
نمی ترسی؟ که بنویسند نامت را
به سنگ تیره ی گوری شب غمناک خاموشی
بیا دنیا نمی ارزد به این پرهیز و این دوری
فدای لحظه ای شادی کن این رؤیای هستی را
لبت را بر لبم بگذار کزین ساغر پر می
چنان مستت کنم تا خود بدانی قدر مستی را
تو را افسون چشمانم ز ره برده ست و می دانم
که سر تا پا به سوز خواهشی بیمار می سوزی
دروغ است این اگر، پس آن دو چشم رازگویت را
چرا هر لحظه بر چشم من دیوانه می دوزی؟

فروغ فرخزاد

عشق چیست

2011-07-20T01:51:00.004+04:30

نقل است که درویشی از او پرسید که: ((عشق چیست؟‌))
گفت: ((امروز بینی و فردا بینی و پس فردا!))

آن روزش بکشتند و دیگر روز بسوختند و سوم روزش به باد دادند ـ یعنی عشق این است ـ. (‌در ذکر منصور حلاج ـ تذکره الاولیای عطار)

-----------------------------------------------------

هربار که به این عکس نگاه می کنم، گریه ام می گیرد.

احساسی که از آن می ترسیم

2011-07-19T22:11:00.000+04:30

احساسی که از آن می ترسیم و وقتی از دلمان عبور می کند رعشه بر انداممان می اندازد، قانون طبیعت است، همان قانونی که ماه را به دور زمین هدایت می کند و خورشید را به دور خدا طواف می دهد.

آموخته ام که...

2011-07-19T22:08:00.001+04:30

آموخته ام که فقط چند ثانیه طول می کشد تا زخم های عمیقی در قلب کسانی که دوستشان داریم، ایجاد کنیم اما سال ها طول می کشد تا آن زخم ها را التیام بخشیم.

خون ارغوان ها

2011-07-19T00:25:00.004+04:30

زده شعله در چمن، در شب وطن، خون ارغوان ها
تو ای بانگ شورافکن، تا سحر بزن، شعله تا کران ها
که در خون خستگان، دل شکستگان، آرمیده طوفان
به آیندگان نگر، در زمان نگر، بردمیده طوفان
قفس را بسوزان، رها کن پرندگان را، بشارت دهندگان را
که لبخند آزادی، خوشه شادی، با سحر بروید
سرود ستاره را، موج چشمه با آهوان بگوید

ستاره ستیزد و شب گریزد و صبح روشن آید
زند بال و پر ز نو، آن کبوتر و سوی میهن آید
گرفته تمام شب، شاخه ای به لب، سرخ و گرده افشان
پرد، گرده گسترد، دانه پرورد، سرزند بهاران
قفس را بسوزان، رها کن پرندگان را، بشارت دهندگان را
که لبخند آزادی، خوشه شادی، با سحر بروید
سرود ستاره را، موج تشنه با آهوان بگوید

خدا

2011-07-18T21:24:00.005+04:30

از تمام داشته هایت که به آنها می بالی خدا را جدا کن، ببین چه داری؟
به تمام کمبودهایت که از آنها می نالی خدا را بیفزا، ببین چه کم داری؟

برگرفته از: تسنیم

اگر در سختی هستی

2011-07-18T02:05:00.002+04:30

باد با شمع خاموش کاری ندارد

اگر در سختی هستی

بدان که روشنی

برگرفته از: تسنیم

هرگاه مشکلی پیش روی داری، خود را در دل گل سرخ رها ساز و به یاد بیاور که نیازی نیست بار مشکلاتت را بر دوش بکشی

2011-07-17T23:52:00.003+04:30

... در آینده هرگاه با مشکلی مواجه شدی و این را بدان که راه رسیدن به ثروت پر از مشکلات و موانع است، این تهدید را به خاطر بیاور. خود را به خاطر بیاور و این که مشکلی که با آن روبه رو هستی همانند این تهدید کم ترین ارتباط را با تو دارد. ممکن است چنین چیزی به نظرت غیرواقع بینانه برسد ولی این تو هستی که باید با مشکلات دست و پنجه نرم کنی و لزومی ندارد اضطراب ناشی از این مشکلات را به دوش بکشی یا اجازه دهی مشکلات آن قدر برایت اهمیت یابد که زندگی ات را مختل کند. زمانی که به چنین درکی برسی - بدان که رسیدن به این نقطه به هیچ وجه ساده نیست - به تو اطمینان می دهم که مهارتی بسیار ارزشمند را فراگرفته ای و قادر خواهی بود تا به رؤیاهایت جامه عمل بپوشانی. به هرصورت به تو اخطار می دهم این سفر ممکن است طولانی و دشوار باشد ولی هرگز قبل از رسیدن به هدف دست از تلاش برندار. به تو قول می دهم که روزی ارزش این تلاش را درک خواهی کرد. روزی می رسد که خواهی آموخت تسلط بر سرنوشتت و جامه ی عمل پوشاندن به رؤیاهایت هدف نهایی زندگی است و بقیه ی موارد از اهمیت چندانی برخوردار نیستند.
... میلیونر با جمع بندی هرآن چه تا آن لحظه گفته بود، ادامه داد:
- زندگی می تواند باغ گل سرخ یا جهنمی روی همین کره ی خاکی باشد، بسته به این که قالب ذهنت چگونه آن را بنگرد. اغلب اوقات به گل سرخ بیندیش. هرگاه مشکلی پیش روی داری، خود را در دل گل سرخ رها ساز و به یاد بیاور که نیازی نیست بار مشکلاتت را بر دوش بکشی.

سپس بر این سخنان به شکلی خاص تأکید کرد:
- بسیاری از مردم از درک آن چه هم اکنون به تو گفتم عاجزند. آن ها اعتقاد دارند که این خوش بینی محض است ولی به نظر من چیزی بسیار ژرف تر از آن است. جهان چیزی نیست جز بازتاب درونی خودت. شرایطی که در زندگی تجربه می کنی تصویری است از ضمیر درونی ات. بر دل گل سرخ تمرکز کن و همان جا حقیقت و بصیرتی که برای هدایت در طول زندگی نیاز داری، خواهی یافت و هم چنین به راز دوگانه ی ثروت حقیقی نیز دسترسی پیدا خواهی کرد؛ عشق نسبت به هرآن چه انجام می دهی و عشق نسبت به دیگران.

برگرفته از: ( میلیونر آنی ) حکایت خرد و ثروت / نوشته: مارک فیشر / مترجم: فرشید قهرمانی / نشر سایه گستر / فصل نهم ( جوان دل گل سرخ را می بیند )

پیری

2011-07-17T20:54:00.001+04:30

نگاه به گذشته به زندگی خویش، خاصه از سالخوردگی، در آدمی حالتی دوپهلو ایجاد می کند. گویی شخص حساب چیزی را می بندد که هنوز ادامه دارد.
طبیعت فلسفه این است که هرچه بیشتر از حقیقت برخوردار شود، کمتر بموقع قابل تتمیم و تکمیل باشد.
در پیری متفکر از هر زمان خویشتن را دورتر از کمال احساس می کند. به گفته کانت: ((درست هنگامی که به جایی رسیده ایم که بتوانیم صحیحا شروع کنیم، باید کنار برویم و کار را از سر به نوآموزان بسپریم.))
وجدان شخص تکان می خورد از اینکه هنوز سخن اصلی را نگفته است و هنوز امر قطعی را که حضور خود را اعلام می کند پیدا نکرده است.
به این جهت، گذشته نگری فلسفی آغازگاه بهتری برای برنامه ریزی کارهای آینده است. گسترش نیروی عقل در دایره طبیعی زندگی محصور نمی شود. شگفت اینکه در سالخوردگی انسان ممکن است احساس کند که تجربه های روحی و فکری گذشته، پهنه هایی جدید را در برابر دید او می گشایند.
کارل یاسپرس
سپتامبر 1953
بازل
برگرفته از: زندگینامه فلسفی من / نوشته: کارل یاسپرس / ترجمه: عزت الله فولادوند / از مجموعه سپهر اندیشه / ناشر: نشر و پژوهش فرزان روز

به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد / گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید

2011-07-17T19:29:00.000+04:30

معاشران گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید
حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
وان یکاد بخوانید و در فراز کنید
رباب و چنگ به بانگ بلند می گویند
که گوش هوش به پیغام اهل راز کنید
به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد
گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید
میان عاشق و معشوق فرق بسیار است
چو یار ناز نماید شما نیاز کنید
نخست موعظه پیر صحبت این حرف است
که از مصاحب ناجنس احتراز کنید
هر آن کسی که درین حلقه نیست زنده به عشق
بر او نمرده به فتوی من نماز کنید
و گر طلب کند انعامی از شما حافظ
حوالتش به لب یار دلنواز کنید

بوی خوش زن

2011-07-17T01:04:00.003+04:30

بوی خوش زن

رسوایی آشکاری ست

که نمی تواند تکذیبش کند...

نزار قبانی

غروب عاشقانه

2011-07-15T00:55:00.002+04:30

چون سختی به نهایت رسد، گشایش دررسد. حضرت علی

2011-07-15T00:52:00.000+04:30

هلمن در ملهوس (آلزاس) به سال 1796 متولد و در 25 سالگی با پدرش وارد کارخانه پنبه شد و از آنجا به پاریس رفت و به خواندن ریاضیات پرداخت. چون بعضی از خویشاوندانش می خواستند کارخانه ریسمان بافی دائر کنند، او را در یکی از کارخانه های ریسمان بافی گذاشتند که در اندک مدتی آنچه لازم است از کیفیت اداره کارخانه و سوارکردن ماشین و غیره را آموخت و برگشت به آلزاس و کارخانه ای را اداره کرد ولی پس از مدتی بواسطه حوادث تجارتی کارخانه مزبور بسته شد، او هم به خانه پدری خود در ملهوس مراجعت نموده، اوقات بیکاری خود را صرف ایجاد ماشین گل دوزی می کرد که بیست سوزن باهم حرکت و پارچه را مطرز کنند؛ بعد از شش ماه موفق به اختراع آن شد و در نمایشگاه سال 1834 آن را نشان داد و از طرف دولت به اخذ مدال طلا و نشان افتخار مفتخر گردید. بعد از آن نیز اختراعات زیادی کرد که مهمتر از همه ماشین شانه است.

از چند سال قبل هلمن در این فکر بود که ماشینی برای تصفیه پنبه درست کند تا بتواند قبل از رشتن، الیاف بلند و کوتاه آن را از هم جدا کند. برای این عمل ماشینی موجود بود اما غیرکامل و پرضرر، جمعیت نساجی آلزاس پنج هزار فرانک جایزه قرار داده بود برای کسی که موفق به این خدمت شود. هلمن به این کار مبادرت کرد ولی نه به طمع پول زیرا اولا بواسطه تمول زنش چندان محتاج نبود و ثانیا معتقد بود که شخص پول دوست نمی تواند کارهای بزرگ بکند، بعد از اینکه چندین سال مشغول این کار بود و اموال خود را صرف آن نمود؛ کارش به جایی رسید که از رفقایش تقاضای مساعدت کرد و در این بین زنش از غصه و اندوه جان سپرد.
هلمن بعد از مرگ عیالش به انگلستان رفته، در منچستر نمونه ای درست کرد و در بعضی کارخانه ها به کار انداخت ولی پسندیده نبود، از این رو با کمال یأس به خانه خود مراجعت کرد و دیگر چندان امیدی نداشت. یک شب که در خانه خود نشسته بود و به بدبختی مخترعین فکر می کرد، متوجه دخترهایش شد که داشتند سر خود را شانه می زدند، این فکر به خاطرش گذشت که اگر ماشینی بسازد شبیه به شانه که رشته های بلند را همراه خود آورد و در مراجعت رشته های کوتاه آن را پس بزند مطلوب به دست آمده است. روی این زمینه عمل نمود و پس از مدت کوتاهی ماشین مطلوب را اختراع کرد و این همان ماشینی است که با معاونت آن می توان با یک شیلینگ پنبه قریب 400 لیره حاشیه ساخت. متعاقب ظهور این اختراع شش نفر از صاحبان کارخانه های پنبه لنکشیر سی هزار لیره به وی تقدیم کردند که اجازه بدهد ماشین او را به کار بیندازند. کارخانه های پشم ریسی عین این مبلغ را به وی دادند. تجارتخانه مرشل بیست هزار لیره به وی داد که اجازه بدهد آن را در کتان بافی به کار برد. به همین ترتیب ثروت مثل سیل به طرف او جاری شد.

مابعدالطبیعه

2011-07-15T00:50:00.002+04:30

از هنگامی که آدمی چشم بر جهان گشوده و خود را در احاطه موجودات گوناگون یافته است، پرسشهایی درباره ماهیت و علت و غایت اشیا و هدف زندگی در درونش سربرداشته و بی قرارش ساخته و بر آنش داشته اند که از طرق گوناگون راه پژوهش در پیش گیرد تا بلکه پاسخی قانع کننده برای پرسشهای خود بیابد.

موضوع این پژوهش همیشه مهمترین مسائل فلسفی بوده است از قبیل وجود و صیرورت و واقعیت و زمان و مکان و حرکت و تغییر و علت و معلول و غایت و ماده و نیرو و علت اصلی پیدایش جهان و انسان و مرگ و مانند اینها. همه این مسائل به حوزه پژوهشی تعلق دارند که مابعدالطبیعه یا فلسفه اولی نامیده می شود. مابعدالطبیعه در جریان تاریخ چه از حیث تعداد مسائل و موضوعات و چه از لحاظ محتوا دستخوش دگرگونی و فراز و نشیب بوده ولی از لحاظ حضور در ذهن آدمی تغییری در آن روی نداده است و مسائل آن در هر دوره به صورتی دیگر و به زبانی دیگر به میان آمده اند. آدمیان حتی در زمانهایی هم که به خیال خود از مابعدالطبیعه روی برگردانده و آن را از فلسفه جدا کرده و به یک سو نهاده اند، بی آن که آگاه باشند با مسائل مابعدالطبیعه دست به گریبان بوده یا در درون دل آرزوی بازگشت به آن را داشته اند و بی سبب نیست که شوپنهاور آدمی را animal metaphysicus نامیده است و ما امروزیان هرچند بسیاری از مسائل مابعدالطبیعه و پاسخهایی را که برای آنها داده شده اند موشکافی و حتی خرده بینی بی معنی می انگاریم دست از کتاب بنیادی مابعدالطبیعه، یکی از مهمترین آثار ارسطو، با اینکه بیش از دو هزار سال از تاریخ تألیف و تدوین آن گذشته است، برنمی توانیم داشت.

مابعدالطبیعه / اثر: ارسطو / ترجمه: دکتر محمد حسن لطفی تبریزی / انتشارات: طرح نو

تویی تنها که می خوانی

2011-07-15T00:48:00.000+04:30

درین شب ها

که گل از برگ و برگ از باد و باد از ابر می ترسد

درین شب ها

که هر آیینه با تصویر بیگانه ست

و پنهان می کند هر چشمه ای

سر و سرودش را

چنین بیدار و دریاوار

تویی تنها که می خوانی

رثای قتل عام و خون پامال تبار آن شهیدان را

تویی تنها که می فهمی

زبان و رمز آواز چگور ناامیدان را

بر آن شاخ بلند

ای نغمه ساز باغ بی برگی

بمان تا بشنوند از شور آوازت

درختانی که اینک در جوانه های خرد باغ

در خواب اند

بمان تا دشت های روشن آیینه ها

گل های جوباران

تمام نفرت و نفرین این ایام غارت را

ز آواز تو دریابند

تو غمگین تر سرود حسرت و چاووش این ایام

تو بارانی ترین ابری

که می گرید

به باغ مزدک و زرتشت

تو عصیانی ترین خشمی که می جوشد

ز جام و ساغر خیام

درین شب ها

که گل از برگ و برگ از باد و باد از ابر می ترسد

و پنهان می کند هر چشمه ای

سر و سرودش را

درین آفاق ظلمانی

چنین بیدار و دریاوار

تویی تنها که می خوانی

شعر استاد شفیعی کدکنی در رثای مهدی اخوان ثالث

ریشه در خاک

2011-07-15T00:46:00.000+04:30

تو از این دشت خشک تشنه روزی کوچ خواهی کرد

و اشک من ترا بدرود خواهد گفت.

نگاهت تلخ و افسرده است.

دلت را خارخار نا امیدی سخت آزرده است.

غم این نابسامانی همه توش وتوانت را زتن برده است.

تو با خون و عرق این جنگل پژمرده را رنگ و رمق دادی.

تو با دست تهی با آن همه طوفان بنیان کن در افتادی.

تو را کوچیدن از این خاک ،دل بر کندن از جان است.

تو را با برگ برگ این چمن پیوند پنهان است.

تو را این ابر ظلمت گستر بی رحم بی باران

تو را این خشکسالی های پی در پی

تو را از نیمه ره بر گشتن یاران

تو را تزویر غمخواران ز پا افکند

تو را هنگامه شوم شغالان

بانگ بی تعطیل زاغان

در ستوه آورد.

تو با پیشانی پاک نجیب خویش

که از آن سوی گندمزار

طلوع با شکوهش خوشتر از صد تاج خورشید است

تو با آن گونه های سوخته از آفتاب دشت

تو با آن چهره افروخته از آتش غیرت

که در چشمان من والاتر از صد جام جمشید است

تو با چشمان غمباری

که روزی چشمه جوشان شادی بود

و اینک حسرت و افسوس بر آن سایه افکنده ست

خواهی رفت.

و اشک من ترا بدرودخواهد گفت

من اینجا ریشه در خاکم

من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم

من اینجا تا نفس باقیست می مانم

من از اینجا چه می خواهم، نمی دانم

امید روشنایی گرچه در این تیره گیها نیست

من اینجا باز در این دشت خشک تشنه می رانم

من اینجا روزی آخر از دل این خاک با دست تهی

گل برمی افشانم

من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید

سرود فتح می خوانم

و می دانم

تو روزی بازخواهی گشت

2011-07-11T16:59:00.000+04:30

...طبق معمول کمی بعد از سه راه افتادم. همان طور که سمت خانه پوترها می رفتم، تکان های تندی در تمام خیابان ها و باغ ها حس کردم، انگار چیزی توی آتش انداخته باشند. فکر کردم چیست تا بالاخره باران را روی دست ها و صورتم حس کردم و خندیدم.
کاش می توانستم بگویم من را شیر مهربانی به خودم آورد یا کودکی معصوم یا جذبه موسیقی دور کلیسایی اما تنها باران روی سرم بود. روبه روی خانه پوترها ایستاده بودم و خانه تاریک را ورانداز می کردم، بعد روگرداندم و دور شدم. به تختخواب برگشتم و خواب های خوبی دیدم. خواب دیدم سوار قایقی در مدیترانه پیش می روم. چند پله مرمری قدیمی دیدم که داخل آب می رفت و بعد خود آب، آبی و شور و کثیف. پا روی تیرک گذاشتم، بادبان افراشتم و دستم را گذاشتم روی سکان اما همان طور که می راندم فکرکردم چرا فقط هفده سال دارم؟ نمی شود همه چیز را با هم داشت.
کسی وقتی، نوشته بود بوی نان ذرت نیست که ما را از مرگ بیدار می کند، بلکه نور و نشان عشق و دوستی است. جیل باکنام روز بعد زنگ زد و گفت پیرمرد دارد می میرد و آیا دلم می خواهد برگردم سر کار؟ رفتم به دیدنش و توضیح داد پیرمرد بود که زیر آبم را زد و البته خوشحال بودم به خانه ام پارابلندوم برمی گردم.
وقتی بعدازظهر در خیابان پنجم قدم می زدم، تنها چیزی که نمی فهمیدم این بود؛ چطور شد دنیایی آن قدر تاریک در عرض چند دقیقه شیرین شده بود. صبح بعد حقوقم زیاد شد و با احتیاط درباره اثر انگشت، نهصد دلار توی پاکت گذاشتم و وقتی آخرین چراغ های محله خاموش شدند، رفتم طرف خانه واربرتون ها. قبلا باران باریده بود. ستاره ها کم کم پیدا شدند. نیازی به احتیاط اضافی نبود و تا پشت خانه دور زدم، در آشپزخانه را پیدا کردم و پاکت را روی میزی در اتاق تاریک گذاشتم. وقتی از خانه دور می شدم ماشین پلیسی نزدیکم آمد و پلیس گشت که می شناختمش شیشه را پایین داد و پرسید: ((این وقت شب بیرون چی کار می کنی آقای هیک؟))
با شادی گفتم: ((سگ رو آوردم راه بره.)) هیچ سگی در دیدرس نبود اما آن ها نگاه نمی کردند. داد زدم: ((بیا توبی، بیا توبی، سگ خوب)) و خوشحال و سوت زنان در تاریکی راه افتادم.

سارق حومه ی شیدی هیل / نوشته: جان چیور / ترجمه: فرزانه دوستی، محمد طلوعی
همشهری داستان / شماره سه / دوره جدید / تیر 1390/ صفحه 97

2011-07-09T17:29:00.002+04:30

قلبی که واقعا عشق می ورزد هیچ گاه فراموش نمی کند. ضرب المثل انگلیسی

2011-07-09T17:28:00.002+04:30

هیچ وقت آگاه نمی شوید که چه زمانی خاطراتتان را می سازید. ریکی لی جونز

2011-07-09T17:27:00.000+04:30

ما روزها را به خاطر نمی آوریم، لحظه ها را به یاد می آوریم. کیسر پاوس

2011-07-09T17:25:00.000+04:30

میراث قهرمانان خاطره یک نام خوب و به جا گذاشتن یک الگوی بزرگ است. رابرت لوئیس

2011-07-09T17:13:00.002+04:30

خاطره دور از دوستان، شیرین است! مثل پرتوهای ملایم خورشید در حال غروب که با ملایمت احساس غم را وارد قلب می کند. واشنگتن اروینگ

اشتیاق مهارناپذیرم به دیدار آمریکا

2011-07-08T20:47:00.000+04:30

...عاقبت به روشنی تمام دریافته بودم آن چه بسیاری از ما، در آن سال ها که از مملکت خودمان می گریختیم و در کشور دیگری پناه می گرفتیم، در جستجویش بودیم در واقع جایی برای کارکردن نبود، بلکه جست و جوی جایی بود که بتوانیم از کارکردن فرار کنیم؛ آن چه در آن سال ها در واقع از آن می گریختیم بی فرهنگی و مادی گری و زشتی زندگی آمریکایی نبود، که می گفتیم می خواهیم از آن بگریزیم، بلکه از ضرورت کلنجار رفتن صادقانه با خودمان بود و ضرورت یافتن چیزی، به طریقی، در وجود خودمان که بتوان به آن تکیه کرد، که بتوان از زندگی خودمان و تجربه خودمان مایه ای برای هنر خود یافت، مایه ای که هرکس ناگزیر است در وجود خویش بیابد تا بتواند چیز زنده ای بنویسد و بدون آن راه به هیچ جا نمی برد.
جایی برای کارکردن! بله، پاریس جای کارکردن بود؛ اسپانیا هم بود؛ ایتالیا و کاپری و مایورکا هم بود، ولی به خدا سوگند، کیوکک هم بود و همین طور پورتلند، مین و دنور، کلرادو و یانسی کانتی، کارولینای شمالی و هر جای دیگری که بودیم، البته اگر در آن روزگار جنم کارکردن در وجودمان بود و اگر این همه آن چیزی است که من از سفرهایم به اروپا آموخته بودم، اگر بهای همه آن سرگردانی ها فقط همین درس ساده بود، بی هیچ تردیدی به بهایش می ارزید، اما فقط همین نبود. در این سال ها متوجه شده بودم که تنها راه کشف کشور خودمان این است که ترکش کنیم؛ تنها راه پیداکردن آمریکا این بود که در قلبمان، در خاطرات مان، در روح مان، در سرزمینی بیگانه پیدایش کنیم.
فکر می کنم بهتر است بگویم که من آمریکا را در این سال های غربت دقیقا به دلیل نیازی که به او داشتم، کشف کردم. دستاورد عظیم این کشف گویی یک سره از احساس گم گشتگی من سرچشمه می گرفت. تا آن وقت پنج بار به اروپا رفته بودم؛ و هربار با خوشحالی، با شوق دیوانه وار بازگشت، به خانه برگشته بودم و هربار نمی دانم چطور، کجا و به چه ترتیب، تلخی دردناک آوارگی را احساس کرده بودم، اشتیاق مهارناپذیرم به دیدار آمریکا، عطش مقاومت ناپذیرم به بازگشت.
تابستان آن سال در پاریس، این غم غربت عمیق را به نظرم بیش از هر زمان دیگری حس کردم و به راستی اعتقاد دارم که از همین احساس بود، از همین تلاش کم و بیش تحمل ناپذیر حافظه و آرزویم که مواد و مصالح ساختار کتاب هایی که از آن پس شروع به نوشتن شان کردم، شکل گرفت.

داستان یک رمان / اثر: تامس ولف

برگرفته از: همشهری داستان / شماره سه / دوره جدید / تیر 1390 / صفحات 164 و 165 /
شرح شورانگیز رنگ ها و صداها / ترجمه: احمد کسایی پور

2011-07-06T19:28:00.000+04:30

چیزی به عنوان خلأ هنرمندانه وجود ندارد، چیزی به عنوان فلان دوره زمانی وجود ندارد که هنرمند بتواند طی آن در فضای شادمانه ای کار کند، فارغ از درد و عذابی که لابد دیگر مردمان احساس می کنند و حتی اگر هم هنرمند بتواند چنین فرصتی را به چنگ آورد، این از آن فرصت هاست که نباید آرزویش را داشت، از آن فرصت ها که نباید برای مدت نامحدودی خواهانش بود.

داستان یک رمان / اثر: تامس ولف

برگرفته از: همشهری داستان / شماره سه / دوره جدید / تیر 1390 / صفحه 163 / شرح شورانگیز رنگ ها و صداها / ترجمه: احمد کسایی پور

ببین چه قامتی از انقلاب می روید

2011-07-04T21:38:00.005+04:30

((به یاران))

چراغ می کشی و ماهتاب می روید

ستاره می شکنی، آفتاب می روید

گلوی گل چه فشاری به پنجه ی بیداد؟

که یک بهار گل از این گلاب می روید

به تازیانه چه بندی خروشِ دریا را؟

که کوه موج، زهر قطره آب می روید

زخشمخنده ی یاران، به چهره ی جلاد

هراس رعشه ای از اضطراب می روید

ز نعره های شقایق به باغ بی باران

بر آسمان سترون شهاب می روید

به بطنِ تفته ی شب، این سیاهی ساکن

چه سیلواره ای از صبح ناب می روید

بر این کویرِ برهنه ببار خونم را

که سرخ جنگلی از التهاب می روید

به دستهای چو فریادسرخ تا خورشید

هزار پرچم پر پیچ و تاب می روید

ردایِ سرخِ رفیقان بدوشِ شهر افتاد

ببین چه قامتی از انقلاب می روید

ایرج جنتی عطایی
به ياران

به ياد گل هاي پر پر تابستان 67

2011-07-04T20:15:00.001+04:30

گیرم که در باورتان به خاک نشسته ام

و ساقه های جوانم از ضربه ها ی تبرهاتان

زخمدار است

با ریشه چه می کنید؟

گیرم که بر سر این بام

بنشسته در کمین پرنده ای

پرواز را علامت ممنوع می زنید

با جوجه های نشسته ی

در آشیانه چه می کنید؟

گیرم که باد هرزه ی شبگرد

با های و هوی نعره ی مستانه در گذر باشد

با صبح روشن پر ترانه

چه می کنید؟

گیرم که می زنید

گیرم که می برید

گیرم که می کشید

با رویش ناگزیر جوانه

چه می کنید؟

به ياد گل هاي پر پر تابستان 67

بکوش تا یک موجود انسانی بمانی

2011-07-04T20:07:00.002+04:30

پس بکوش تا یک موجود انسانی بمانی

به حقیقت، اصل کار همین‌ است.

و این بدان معناست که محکم، روشن‌بین و سرزنده‌باشی،

آری، سرزنده، به رغم هر‌چه جز این است.

یک موجود انسانی ماندن، یعنی:

اگر نیاز باشد، تمام زندگانی خود را، شادمانه بر "ترازوی بزرگ سرنوشت افکندن"،

اما در همان حال، از هر روز آفتابی، از هر ابر زیبا به وجد آمدن.

دنیا، به رغم جمله‌ی دهشت‌هایش، چنین زیباست.

و باز هم زیباتر می‌توانست باشد

اگر بر روی زمین موجودات زبون و سست عنصر وجود نمی‌داشتند.

شعري از رزا لوكزامبورگ

كه زينت بخش ترجمه مجيد شريف از كتاب زن شورشي تاليف ماكس گالو ست

ياد مجيد شريف گرامي باد

وقتی به تو می‏گویند

2011-07-04T20:04:00.000+04:30

((وقتی به تو می‏گویند/ که من در زندان نیستم/ باور مکن!/ باید روزی این را اعتراف کنند!/ وقتی به تو می‏گویند/ که من آزاد شده‏ام/ باور مکن!/ روزی باید اعتراف کنند که دروغ گفته‏اند/ وقتی به تو می‏گویند/ که من به خودم خیانت کرده‏ام/ باور مکن!/ روزی باید اعتراف کنند که من به حزبم وفادار بوده‏ام/ وقتی به تو می‏گویند که من در فرانسه بوده‏ام/ باور مکن!/ باور مکن،/ وقتی به تو نشان می‏دهند شناسنامه‏ی جعلی مرا/ باور مکن!/ باور مکن،/ وقتی که به تو نشان می‏دهند/ تصویر جنازه‏ی مرا./ باور مکن/ وقتی به تو می‏گویند که ماه، ماه است/ که این صدای من است بر نوار/ که این امضای من است بر کاغذ/ اگر به تو بگویند که یک درخت، درخت نیست/ باور مکن!/ باور مکن هیچ چیز را/ از هر آنچه به تو می‏گویند./ هیچ را از آنچه به تو قول می‏دهند/ هیچ چیز را از آنچه به تو نشان می‏دهند./ و سرانجام روزی می‏رسد/ که از تو می‏خواهند بیایی/ جنازه‏ی مرا شناسایی کنی/ و تو در پیش روی خویش مرا می‏بینی/ و صدایی به تو می‏گوید:/ او از شکنجه جان به در برده است،/ او مرده است!/ وقتی که به تو می‏گویند/ که من/ به تمامی،/ مطلقن/ برای همیشه مرده‏ام .../ باور مکن!/ باور مکن!/ باور مکن!))

وصیت‏نامه (آريل دورفمن )- ترجمه باقرمومني

براي ناپديدشدگان وطنم

2011-07-04T20:00:00.000+04:30

در آستانه پريده رنگ

واين غروب بارورشده از دانش سكوت

چگونه مي شود به آن كسي كه ميرود اين سان

صبور

سنگين

سرگردان

فرمان ايست داد؟

فروغ فرخزاد

پانزده ديماه تولد فروغ فرخزاد

خبر

2011-07-04T19:58:00.000+04:30

آن كه مي خندد هنوز

خبر هولناك را

نشنيده است .

برتولت برشت

خبر

سه شعر از اينگبورگ باهمن

2011-07-04T19:50:00.000+04:30

ترجمه مينو خواجه الدين

١

بندگی را تاب نمی آورم

هرگز

من، من هستم.

اگر خم باید بشوم،

شکستن را ترجیح می دهم.

سختی سرنوشت یا قدرت انسان

چنینم و چنین نیز می مانم.

از همین روست که همیشه یک چیزم.

من، همیشه منم.

فرا می روم؛ فراز می روم.

می افتم با تمامیتم می افتم.

٢

فقط یک ساعت آزاد بودن

همانند آواز شبانه در فضا.

می خواهم بر فراز روز پرواز کنم

و فراموشی را بجویم.

بر فراز آب های سیاه

رز سفید را.

روحم را به پرواز درآورم

و خدایا از همه چیز بی خبر باشم

از تلخی شب های بلند

که در آن چشم ها از حدقه در می آیند

به خاطر نیازی بی نام و نشان.

٣

از شبان دیوانگی

از خیال زیبای امید

از آرزوی پاره شدن زنجیر ها

اشک بر گونه ام می غلطد.

و نوشیدن روشنایی...

ساعتی به نور خیره شدن

ساعتی آزاد بودن.

اینگبورگ باهمن ١٩٢٦-١٩٧٣

سه شعر از اينگبورگ باهمن

زن خاموش⁪شده

2011-07-04T19:44:00.001+04:30

اگر به ناگهان تو نباشی

اگر به ناگهان تو زنده نباشی

من زندگی را ادامه خواهم داد.

جرأت نمی⁪کنم

جرأت نمی⁪کنم بنویسم

اگر تو بمیری

من زندگی را ادامه خواهم داد

زیرا

جائی که انسان صدائی ندارد

صدای من آن⁪جاست.

وقتی سیاه⁪پوستان را می زنند

نمی⁪توانم مرده باشم.

وقتی برادرانم را می⁪زنند

باید با آن⁪ها بروم

وقتی پیروز

نه پیروزی من

بلکه پیروزی بزرگ

می⁪آید

هرچند گنگ

باید حرف بزنم.

باید آمدنش را ببینم

اگر کورم...

نه،

مرا ببخش

اگر تو زنده نباشی

اگر تو، عزیز

عشق من

اگر تو

مرده باشی

تمام برگ⁪ها در سینه⁪ام فرودمی⁪آید

و روحم شب و روز

بارانی خواهد بود

و برف قلبم را خواهد سوزاند

من باید

باسرما و آتش

با مرگ و برف

راه بروم

و پاهایم می⁪خواهند قدم بزنند

به جائی که تو خفته⁪ای

اما

من زندگی را ادامه خواهم داد

زیرا تو خواستی

بیش از هرچیز

من رام نشدنی باشم

عشقم

زیرا تو می⁪دانی

من فقط یک مرد نیستم

بلکه همه⁪ی مردان⁪ام...

...

پابلو نرودا

ترجمه : مهناز بدیهیان

زندگی را ادامه خواهم داد

وقتي گفتم دوستت مي دارم

2011-07-04T19:39:00.003+04:30

وقتي گفتم دوستت مي دارم

مي دانستم كه شورش كرده ام برقبيله ام

و به صدا در آورده ام شيپور رسوايي را

مي خواستم تخت ستم را واژگون كنم

تا جنگل ها برويند

در يا ها آبي تر شوند

و آزاد گردند تمام كودكان جهان

اتمام عصر بربريت را مي خواستم

ومرگ واپسين حاكم را

مي خواستم با دوست داشتن تو

در تمام حرم سرا ها را بشكنم

و پستان زنان را

از بين دندان مردان نجات دهم

وقتي گفتم دوستت مي دارم

مي دانستم كه الفبايي تازه اختراع مي كنم

در شهري كه در آن

هيچكس خواندن نمي داند

وقتي گفتم دوستت مي دارم

مي دانستم كه هماره

بربرها را با نيزه هاي زهر آلود

و كمان هاي كشيده

در تعقيب خود خواهم يافت

عكسم را بر ديوارها خواهند چسباند

و اثر انگشتم را در پاسگاهها خواهند گرفت

و جايزه بزرگ به كسي خواهد رسيد

كه سر بريده ام را بياورد

و چون پرتقالي لبناني

بر سر در شهر بياويزد

نزار قباني - ترجمه يغما گلروبي

وقتي گفتم دوستت مي دارم

2011-07-03T11:57:00.002+04:30

منیعی

دوستت دارم

2011-07-02T23:36:00.000+04:30

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست

طاقت بار فراق این همه ایامم نیست

خالی از ذکر تو عضوی چه حکایت باشد

سر مویی به غلط در همه اندامم نیست

میل آن دانه خالم نظری بیش نبود

چون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست

شب بر آنم که مگر روز نخواهد بودن

بامدادت که نبینم طمع شامم نیست

چشم از آن روز که برکردم و رویت دیدم

به همین دیده سر دیدن اقوامم نیست

نازنینا مکن آن جور که کافر نکند

ور جهودی؟!!! بکنم بهره در اسلامم نیست

گو همه شهر به جنگم به درآیند و خلاف

من که در خلوت خاصم خبر از عامم نیست

نه به زرق آمده‌ام تا به ملامت بروم

بندگی لازم اگر عزت و اکرامم نیست

به خدا و به سراپای تو کز دوستیت

خبر از دشمن و اندیشه ز دشنامم نیست

دوستت دارم اگر لطف کنی ور نکنی

به دو چشم تو که چشم از تو به انعامم نیست

سعدیا نامتناسب حیوانی باشد

هر که گوید که دلم هست و دلارامم نیست

استرس منفی را به مثبت تبدیل کنید

2011-07-02T21:24:00.001+04:30

باید یاد بگیرید چگونه انرژی منفی استرستان را به انرژی مثبت تبدیل کنید و از آن بهره ببرید. استرس می تواند دوستتان باشد نه دشمن شما. اگر یاد بگیرید چگونه می توانید استرستان را به یک عامل انگیزه بخش تبدیل کنید، وقتی دچار استرس شدید، می توانید آن را به عاملی مؤثر در انجام کاری مثبت و حرکتی سودبخش در راه رسیدن به هدفتان تبدیل کنید. مهم ترین نکته اینکه هیچ وقت به دلیل داشتن استرس، در حرکت به سوی هدفتان متزلزل و دودل نشوید.
برگرفته از: مقاله استراتژیهایی برای موفقیت / منبع: Success / ترجمه: سمیرا امین
سلامت / شنبه 11 تیر 90 / شماره 326

2011-07-02T20:55:00.000+04:30

بهترین راه موفقیت، راهی است که خودتان آن را بسازید. پیتر دراکر

2011-07-02T20:53:00.002+04:30

آنچه شما را نجات می دهد، برداشتن یک قدم است و سپس قدمی دیگر. همیشه قدم هایی برای برداشتن وجود دارد و فقط این کار شما را به موفقیت می رساند. آنتوین د. سنت

2011-07-02T20:51:00.002+04:30

در راه موفقیت با قلبتان حرکت کنید. مغز ما فقط چیزها را پیچیده تر می کند. کریس فداک

2011-07-02T20:50:00.001+04:30

به نقطه هایی که در آنها شکست خورده اید نگاه نکنید. به نقطه هایی توجه کنید که در آنها اشتباه کرده اید. ضرب المثل آفریقایی

2011-07-02T20:48:00.002+04:30

هرلحظه باید حرکت کرد حتی اگر مقصد معینی وجود نداشته باشد. تنسی ویلیامز

2011-07-02T20:47:00.000+04:30

بزرگترین رمز موفقیت این است که در تمام زندگی مثل انسانی باشید که هیچ وقت خسته نمی شود. آلبرت شوایتزر

نسیم گلشن جان

2011-07-02T16:26:00.001+04:30

همای اوج سعادت به دام ما افتد
اگر ترا گذاری بر مقام ما افتد
حباب وار براندازم از نشاط کلاه
اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد
شبی که ماه مراد از افق شود طالع
بود که پرتو نوری به بام ما افتد
به بارگاه تو چون باد را نباشد بار
کی اتفاق مجال سلام ما افتد
چو جان فدای لبش شد خیال می بستم
که قطره ای ز زلالش به کام ما افتد
خیال زلف تو گفتا که جان وسیله مساز
کزین شکار فراوان به دام ما افتد
به ناامیدی ازین در مرو بزن فالی
بود که قرعه دولت به نام ما افتد
زخاک کوی تو هرگه که دم زند حافظ
نسیم گلشن جان در مشام ما افتد

2011-07-01T21:07:00.000+04:30

بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
که تاب من به جهان طره فلانی داد
دلم خزانه اسرار بود و دست قضا
درش ببست و کلیدش به دلستانی داد
شکسته وار به درگاهت آمدم که طبیب
به مومیایی لطف توام نشانی داد
تنش درست و دلش شاد باد و خاطرخوش
که دست دادش و یاری ناتوانی داد
برو معالجه خود کن ای نصیحت گو
شراب و شاهد شیرین که را زیانی داد
گذشت بر من مسکین و با رقیبان گفت
دریغ حافظ مسکین من چه جانی داد

2011-06-26T20:33:00.002+04:30

یک سفر هزار مایلی را با برداشتن قدم اول می پیمایند.

2011-06-23T09:47:00.002+04:30

در هنگام سختی به یاد داشته باش که زیباترین باران ها از سیاهترین ابرها می بارد.

2011-06-22T20:30:00.002+04:30

خوداندیشیدن؛ این است اصل پایه ی روشن نگری
کانت
(حرف دال را در خود اندیشیدن با سکون بخوانید)

بزرگان

2011-06-22T18:20:00.003+04:30

بزرگان زاده نمی شوند بلکه ساخته می شوند.

2011-06-17T20:51:00.000+04:30

پیروزی نصیب کسانی می شود که بیش از همه استقامت دارند. ناپلئون

2011-06-17T20:49:00.000+04:30

شکست بیش از موفقیت آموزنده است, کسی که هیچگاه اشتباه نمی کند, هرگز به جایی نمی رسد. راکفلر

2011-06-17T20:47:00.002+04:30

خطاهای دیگران را, چون خطاهای خود تحمل کن. فنلن

آزادی

2011-06-17T14:52:00.000+04:30

صرف نظر کردن از آزادی، صرف نظر کردن از انسانیت خویشتن است. ( ژان ژاک روسو)

جک لندن

2011-06-16T13:28:00.002+04:30

((جان-گریفیث-لندن)) مشهور به ((جک لندن)) نویسنده معروف ((امریکایی)), روز دوازدهم ژانویه 1876 در سانفرانسیسکو دیده به جهان گشود. مادرش ((امریکایی)) و پدرش موسوم به ((لندن)), از شکارچیان ((کالیفرنیا)) بود. در اوان کودکی بر اثر فقر, در کشتزاری شروع به کار کرد, اما چندی بعد, روح سرگردان خواه او, وی را آواره کوچه و خیابان نمود.
خانواده اش- که از تعلیم و تربیت کافی اجتماعی برخوردار نبودند- با بی اعتنایی در تعلیم و تربیت او, ((جک)) کوچک را ولگرد و بی بند و بار, بار آوردند. از اینرو چندین بار, وی بجرم گدایی و دزدی روانه زندان شد.
فقر مادی, مانع از آن میشد تا پدر و مادرش وی را به مدرسه بفرستند. به این دلیل, آن دو, خواندن و نوشتن مقدماتی را به او آموختند. رفته رفته, این آموزش غیرعلمی و تحمیلی, او را از تحصیل مأیوس و بی علاقه کرد, تا بدانجا که تمسخر شدید دوستانش را در این مورد تحمل می کرد و تن به تحصیل نمی داد.
یازده ساله بود که همراه والدینش به ((اوکلاند)), در ساحل ((اقیانوس کبیر)) رفت, در آنجا هم خود را به روزنامه فروشی سرگرم کرد, اما چندی بعد, این کار را رها کرد و خانه و خانواده اش را ترک گفت و به دسته ای از جیب برها و ولگردها پیوست.
دگربار به زندان افتاد و هنگامی که دوره زندانی اش سپری شد, برای صید مروارید و صدف و نهنگ دریایی, با کشتی, به مناطق مختلف جهان- بخصوص سواحل ((ژاپن))- سفر کرد.
این سفر, برایش مصائب سخت و دشواریهای طاقت فرسایی همراه داشت, و با آنکه تجربه آموخته شده بود, غرور و سرکشی عنفوان جوانی اش مانع از آن گردید تا ((جک)) جوان, به حقیقت زندگی آشنا شود.
باز هم زندگی برایش بی ارزش و روزهایش همراه با فقر و تنگدستی بود. از اینرو, با تنی چند از دوستانش به امید اینکه زندگی بهتری پیدا کند, در شهرهای مختلف ((امریکا)) به جستجوی طلا پرداخت. اما بازهم پس از سالها تلاش و کوشش, نومید و مأیوس, دست از این کار کشید.
روزی- در سن نوزده سالگی- برای گذران وقت و از سر تفریح و تفنن, به کتابخانه ای رفت و برحسب تصادف چشمش به کتاب ((رابینسون کروزوئه)) افتاد.
چون سالها پیش خود سفرگر دریاها بود, و این کتاب نیز شرح زندگی پرماجرای پسری بود که دست از خانه و خانواده کشیده,و راهی سفر دریاها گردیده,و به مصائب سخت و جالبی گرفتار شده بود, ((جک)) جوان را سخت تحت تأثیر قرارداد.
وی همان روز با شوقی وافر و رغبتی بسیار, شروع به مطالعه این کتاب نمود. وقت کار کتابخانه به سرآمده بود, اما او همچنان سرگرم خواندن کتاب بود و آنجا را ترک نمی کرد. تا اینکه متصدی مربوطه, به اجبار او را وادار به خروج نمود.
از آن پس, کار ((جک)) جوان این بود که تمام روز, 10-15 ساعت از وقت خود را, مصروف مطالعه کتابهای پرماجرا کند. رفته رفته, مطالعاتش رنگ علمی به خود گرفتند, و به دنبال آن ناگزیر شد مطالعات دبیرستانی اش را دنبال کند. چهار سال تحصیلی دبیرستانی را- در مدرسه ((اوکلاند)) ظرف سه ماه, با جدیت شگرفی به پایان رسانید و پا به دانشگاه نهاد. شاید رشته تحصیلی اش پاسخگوی خواسته های بسیار و تا حدودی عجیب او نبودند, به همین دلیل پس از چندی دانشگاه را هم ترک گفت و به نویسندگی پرداخت.
در این هنگام, بینشی خاص و عقیده ای ویژه خود یافته بود. مسائل اجتماعی - بخصوص وضع اجتماع بدوی بشر, و مقایسه آنها با تکامل سرشت و غریزه اجتماعی انسان متمدن امروزی- شدیدا وی را به خود مشغول داشته بود.
چون پدرش از شکارچیان ماهر ((کالیفرنیا)) بود, و خود از دوران کودکی وآغاز جوانی با فقر و تنگدستی آشنا گردیده بود, در غریزه حیوانات- بویژه درنده خویان- مطالعات عمیق می نمود و در تصویرسازی این عوالم خلاقیت بی مانندی داشت.
در خلال داستانهایش, وفاداری, عاطفه, همنوع دوستی- بخصوص در قشر پایین اجتماع- با خشونت, بی پروایی و گاه نفرت درهم آمیخته می شد.
داستانهایش بیشتر از روحیه خودش مایه می گیرند و گاه در ((پیچ و خم)) و ((چون و چرای)) حقایق اجتماعی, به حدی ماهرانه باریک می شود و نکته سنجی می کند, که خواننده جز این نمی پندارد که نویسنده نقش آفرین و بازیگر آن رویدادهاست.
در فقر- که اغلب موجب غنائت احساس می گردد- ثروت سرشار اندیشه پاک و تطهیرشده ای را به نمایش در می آورد که ناخودآگاهانه آدمی به پوچی و تهی مایگی زندگی متمایل می شود.
سبکش ((رئالیسم اجتماعی)) است و آکنده از تمایلات تکامل نیافته دوران کودکی خود او می باشد. گاه که از همنوعان خود خسته می شود و از مهر آنان سرمی خورد, کمال عوالم بشری را- که برخی از آنها: وفاداری, حق شناسی و نوع دوستی است- در دنیای شیرین و گیرای حیوانات جستجو می نماید.

گرچه در چنین مواردی, ((جک لندن)), با اصالت دانش دنیای علمی ((حیوان شناسی)), آشنایی کامل ندارد, اما, به هرحال, با حقایق ظاهری و تا حدودی عوالم باطنی آنها- در حد تصویرسازی- آشناست.

کوتاه اینکه, وی در مدت هجده سال نویسندگی, پنجاه و یک کتاب بزرگ و یکصد و بیست و پنج داستان کوتاه نوشت و ((جک)) کوچولوی بینوا, در اواخر عمر, درآمدش دو برابر حقوق رئیس جمهور ((امریکا)) بود!

این نویسنده بزرگ در سن چهل سالگی در روز بیست و سوم دسامبر 1916, بر اثر افراط در کار درگذشت, و با آثار کم نظیر خویش, نام خود را جاودان ساخت.

داریوش شاهین

(ممکن است که این مطالب درست و دقیق و یا کامل نباشد, اما شاید نکته مهم این روایت تغییر شیوه زندگی یک انسان باشد و به همین دلیل آن را در وبلاگم نوشتم از مقدمه کتاب آوای وحش نوشته جک لندن و ترجمه داریوش شاهین / انتشارات غزالی)

2011-06-14T20:25:00.004+04:30

یکی از بزرگترین درسهای زندگی ام را من از خورشید آموختم که از زمانی که در شب یلدا متولد می شود زمستان سختی که پس از آن می آید هم نمی تواند او را ناامید کند و با ایمان به پیروزی خویش و رسیدن بهار به تلاش خودش ادامه می دهد و در نهایت پیروز می شود و تازه این آغاز راه است و باید تلاش کند و منتظر بماند تا به اوج برسد, من همیشه درمواجهه با مسائل نه مشکلات یا سختی ها-زیرا همه آن چیزهایی که سختی ها و مشکلات می نامیم قابل حل هستند-این درس در ذهنم هست و امیدوارم هم به خودم این فرصت را بدهم که پس از هر تصمیمی زمستانی سخت در پی هست و نباید ناامید شد و هم به دیگران که زمستان خویش را طی کنند و به بهار برسند و به اوج. زمستان ایران هم پایان خواهد یافت و بهار آغاز خواهد شد.

بازهم بیست و دوم خرداد

2011-06-14T19:55:00.000+04:30

باز هم بیست و دوم خرداد

شوقِ میعاد دیگری داریم

سبز و افراشته است و بی پروا

بر تن خویش اگر سری داریم

یادی از چشم خواهری برخاک

وعده ای با برادری داریم

آرمانی به نام آزادی

به دل دادپروری داریم

ظلمت ِ قلعه را به جانب نور

سفری در برابری داریم

سوی فردا درین شب یلدا

رو به خورشید خاوری داریم

عاشقانیم و زندگی زیباست

گوشهء دل به دلبری داریم

می دمد آفتاب آزادی

ما بدین نکته باوری داریم

م.سحر

9.6.2011

برگرفته از: بیست و دوم خرداد

راز خوشبختي

2011-06-13T16:39:00.000+04:30

اين گل سرخ من است

دامني پر كن از اين گل كه دهي هديه به خلق

كه بري خانه ي دشمن

كه فشاني بردوست

راز خوشبختي هر كس به پراكندن اوست

در دل مردم عالم بخدا، نور خواهد پاشيد،روح خواهد بخشيد

تو هم، اي خوب من!اين نكته به تكرار بگو

اين دلاويزترين حرف جهان را، همه وقت

نه به يك بار و به ده بار،كه صد بار بگو

دوستم داري؟ را از من بسيار بپرس

دوستت دارم را با من بسيار بگو

فریدون مشیری

سخت نیستیم!

2011-06-13T16:36:00.000+04:30

به سنگها، کسی گفت:

انسان باشید،

سنگها گفتند :

ما هنوز به اندازه کافی سخت نیستیم!

(اریش فرید- ترجمه خسرو ناقد)

آزادی

2011-06-09T15:56:00.000+04:30

کل آزادی عبارت است از بازگرداندن جهان انسان و روابط انسان به خود انسان.
آزادی سیاسی از یک سو تقلیل انسان است به عضوی از جامعه مدنی, به فردی مستقل و خودپرست, و از سوی دیگر به یک شهروند, یعنی شخصیتی حقوقی.
تنها زمانی که فرد انسان, انسان واقعی, شهروند انتزاعی را دوباره به خویش بازگرداند و انسان به عنوان یک فرد در زندگی روزانه اش, کار فردی اش و روابط فردی اش به موجودی نوعی تبدیل شود, تنها زمانی که انسان ((توانایی های اختصاصی اش)) را چون نیروهای اجتماعی بشناسد و سازمان دهد و به این سان دیگر نیروهای اجتماعی را از نیروی خویش به شکل قدرت های سیاسی جدا نکند, تنها در آن زمان است که آزادی انسان کامل خواهد شد. کارل مارکس

حق وجدان

2011-06-08T22:49:00.001+04:30

((در میان این حقوق طبیعی برخی ماهیتا انتقال ناپذیرند, چرا که هیچ چیز جای آنها را نمی گیرد. حق وجدان از آن جمله است.))
قانون اساسی نیوهمشایر مواد 5 و 6

هیچ مقام بشری, در هیچ شرایطی نمی تواند در امر وجدان دخالت کرده یا نیروهای روان را کنترل کند

2011-06-08T22:43:00.002+04:30

((تمام انسانها دارای حق طبیعی و غیرقابل فسخ پرستش قادر متعال, مطابق با وجدان خویش هستند و هیچ کس را به طور حقوقی نمی توان برخلاف میلش مجبور به پیروی, برپایی یا حمایت از هیچ مذهب یا کلیسایی کرد. هیچ مقام بشری, در هیچ شرایطی نمی تواند در امر وجدان دخالت کرده یا نیروهای روان را کنترل کند.))
قانون اساسی پنسیلوانیا, ماده ی 9 بند سوم

Mental Stripes

2011-06-07T23:07:00.001+04:30

Mental Stripes دوباره شروع به نوشتن کرد.

تنها «یکی» از ما...

2011-06-07T20:10:00.000+04:30

{در شعر کوتاه «تنها یکی از ما» شیرکو بیکس، فرار دسته جمعی شبانه مردم یک روستا را که شتابان از برابر بمباران می گریزند، تصویر می کند. در آن اشک هست، دود هست، فرار از برابر دشمن مسلح غدار هست، کوفتن باران و سختی راه و فرسایش طاقتها هست، همه اینها هم بدون کوچکترین شعار و تکلف و در قالب تصویرهای شعری گویایی تجسم مي شود که در آن انسان و رویدادهای پیرامونش به سادگی درهم آمیخته اند. اما در ژرفنای این مصیبت بی پناهانه و بی فریادرس، امید و آینده نیز با ظرافت تمام و با رنگی از شیطنت در هیأت نوزاد متولد نشدهای که نمادی از تداوم موجودیت و آینده این ملت است سرک میکشد، چنانکه در عمق احساس تلخی که از تصویر این همه محنت و رنج به شما دست داده است، بي اختیار آهی از سر آسودگی خاطر می کشید و لبخندی بر لبانتان نقش می بندد.

تنها «یکی» از ما...

ترجمه شعری از شیرکو بیکس شاعر بلندآوازه کرد

غروب وقتی بود

خود به سختی جان به در برده بودیم.

مثل بارانی که میبارید

ما هم باید بی وقفه عمل میکردیم.

رشتهای از اشک بودیم

و به دنبال هم روان بودیم.

ستون دودی درهم و برهم

برخاسته از دهکده ای بودیم

و از کوه بالا می خزیدیم.

همه تا مغز استخوان خیس،

آب از هفت بندمان جاری.

بینی هایمان ناودان سرمان،

ساق هایمان جویبار بدن هایمان بود.

بچه هامان؛ به پرستو،

زنهامان؛ به درختهای پائیزی

و پیرهایمان؛

به اسبهای خسته می مانستند.

همه تا مغز استخوان خیس،

آب از هفت بندمان جاری!

در این میان تنها یکی از ما؛

زیر چتر خود

حتی قطرهای باران به خود ندید!

و از همه نیز آرامتر بود!

او «کودک من» بود؛

که در زیر چتری از پوست شکم مادرش به سر می بُرد.

***

شیرکو بیکس (Sherko Bekas)، شاعر نامدار معاصر کرد، اهل سلیمانیه در کردستان عراق و خود فرزند فائق بیکس شاعر معروف نیمه قرن بیستم است. شیرکو در این شعر کوتاه که در سال 1988 سروده است، فرار دسته جمعی اهالی یک روستای کرد را از دست بمباران بعثی ها به نحوه زندهای به تصویر می کشد.

تراژدی در تاریخ کردها، کم نیست و جنایات رژیم عراق در قبال این ملت نیز بسیار فراوان و سخت دردناک است. اما سال 1988 در کردستان عراق سال دردناکترین تراژدیها است، سال «انفال» است، سال بمبارانهای شیمیائی، سال ژنو ساید بی سروصدای کردها در درون جامعه عراق است. سالی است که صدام، همچون هیتلر که برای نابودی نهائی یهودیان «راه حل نهائی» را تهیه دید، و برای پایان دادن به موجودیت کردها و همچنین پایان بخشیدن به هرگونه امید آنها به حیات و به آینده، امواجی از حملات شیمیائی به روستاها و مردم بی دفاع را به راه انداخت و این حملات را با عاریت گرفتن ازکلام قرآن و جنگهای صدر اسلام با کفار «انفال» نامید. وجه دیگر انفال و مکمل حملات شیمیائی به مردم غیرنظامی، سیاست «امحای کرد» بود که در مناطق وسیعی از کردستان عراق به آن دست یازیدند. در این پروژه شکار انسانی، اهالی مدنی شهرها و روستاها را، مردان و زنان و بویژه جوانان را، بدون اینکه به دنبال هیچ نام مشخصی باشند بلکه به صرف کرد بودن، دستگیر کرده به زور در کامیونهای ارتشی چپاندند و در لب گودالهائی که در نقاط مختلف عراق حفر شده بود به رگبار بسته و با بولدوزر خاک بر رویشان ریختند و دفن کردند و به این ترتیب صدها گور دسته جمعی در این کشور آفریدند. پس از سقوط صدام دهها گور دسته جمعی از این نوع در نقاط گوناگون عراق توسط متخصصان کشف وخاکبرداری شد که هویت کردی قربانیان از لباسها و کارتهای شناسائی آنها احراز میشد. به گفته آگاهان در این حملات بیش از صدوهشتاد هزار نفر جان خود را از دست دادند. زخم این تراژدی هنوز هم عمیق ترین لایه های روح کردها را آزار میدهد و دهها هزار بیوه انفال و یتیمان انفال امروزه بازماندگان این بربریت مدرن هستند. باری، قصد فقط آشنا کردن مختصر خواننده با زمان و مکانی بود که شعر در آن سروده شده است. / ترجمه و توضيح از عبدالله مهتدي.}

برگرفته از: قسم به سختي اين زمستان، كه ما دوباره «بهاري» و «سبز» مي شويم!

2011-06-01T19:20:00.000+04:30

باور کن هیچ عذابی بالاتر از این نیست که باعث عذاب عزیزترین کس زندگیت بشی.

2011-06-01T13:46:00.000+04:30

ما دشمنان یکدیگر نیستیم, بلکه ما دوستان یکدیگریم. ما نباید دشمن باشیم. هرچند ممکن است خشم و شهوت مانعی بر سر راه دوستی ما ایجاد کرده باشد, اما نباید پیوندهای عاطفی ما را از هم بگسلد. رشته های رمزآلود خاطرات که از هر میدان نبرد و از آرامگاه هر کدام از رفتگان میهن پرست ما, تا قلب زندگان و سنگ اجاق داغ خانه هایمان در سرتاسر این سرزمین پهناور جاری است, وقتی که دوباره با فرشتگان طبیعت ما پیوندی دوباره گیرد, که به یقین چنین خواهد شد, مایه طنین انداز شدن آوای هم سرایان وحدت و یگانگی خواهد بود.

آبراهام لینکلن, نخستین نطق معارفه, 4 مارس 1861

2011-05-29T13:15:00.002+04:30

هميشه ممكن است از بين تيرهايي كه به سمت هدف پرتاب مي كنيد، يكي به بار ننشيند، اما وقتي تيري را پرتاب نمي كنيد، صددرصد تيرها را از دست خواهيد داد.((واين گرتسكي))

2011-05-26T20:06:00.000+04:30

تجربه‌ي ما از هر دستاوردي، با چشم‌پوشي از كوچكي يا بزرگي آن، گامي‌ استوار به سوي كاميابي در زندگي‌ست.((جيم رآن))

2011-05-26T20:05:00.002+04:30

دستاوردها، بيشتر و مهم‌تر از اهداف هستند.((جيم رآن))

2011-05-26T20:04:00.002+04:30

اگر ما به سهم خود تلاش كنيم، دستاوردها هم در زمان خود، نمايان خواهند شد.((جيم رآن))

2011-05-26T20:03:00.002+04:30

كساني كه نمي‌توانند با درآمد كم، چند پِني پس‌انداز كنند، هرگز نمي‌توانند در فرصت‌هاي آتي، چندين دلار پس‌انداز كنند.((جيم رآن))

2011-05-26T20:02:00.001+04:30

هيچ رؤيايي دست نيافتني نيست، مشروط بر اينكه ما در وهله‌ي نخست، جرأت [=ياراي] باور آن را داشته باشيم.((جيم رآن))

2011-05-26T19:59:00.000+04:30

فرصت شكوفايي قدرتهاي باشكوه در درون خود، زماني از راه مي رسد كه دشواري زندگي از هميشه بيشتر است.((جوزف كمپل))

2011-05-24T21:58:00.000+04:30

«هرچه زودتر برآید؛ دیر نپاید».

2011-05-16T23:49:00.001+04:30

ما بايد خود، آن تغييري باشيم كه دوست داريم در دنيا ببينيم.((گاندي))

2011-05-16T23:46:00.004+04:30

در زندگي اختيار بادها در دست ما نيست، اما اختيار بادبانها در دست خودمان است.((؟))

2011-05-16T23:46:00.000+04:30

در هر لحظه از زندگيتان اين فرصت به شما داده مي شود كه بين عشق و ترس يكي را انتخاب كنيد. در هر لحظه از زندگيتان اين حق را داريد كه تا اوج آسمانها پرواز كنيد. ترس به جز يك راه تنگ و باريك چيز ديگري ندارد. ترس قول مي دهد شما را به جايي كه مي خواهيد ببرد، اما عشق به شما مي گويد بالهاي خود را بپوش و با من پرواز كن.((امانوئل))

2011-05-16T23:41:00.000+04:30

دوستان عبارت از خانواده اي هستند كه انسان اعضاي آن را به اختيار خود انتخاب كرده است.((آلفونس كار))

2011-05-16T23:40:00.003+04:30

در انتخاب دوست شتاب نكن و با شتاب نيز از آنان روي مگردان.((سولون))

2011-05-16T23:37:00.001+04:30

چون دوستي اختيار كردي، در حال خشم، وي را آزمايش كن؛ اگر با انصاف باشد، دوستي را شايد و اگر نه از وي دوري كن.((لقمان))

2011-05-12T17:28:00.000+04:30

هر کس بتواند یک معلم خوب باشد، خیانت کرده است اگر به هر کار ِ خوب ِ دیگری دست بزند.

2011-05-11T23:21:00.000+04:30

آنجا كه مرد؟!!! به صحت و اهميت افكارش ايمان دارد، آن ندا و شوق لازم براي پشتكار و تلاش بي وقفه جهت كشف روشن ترين، سودمندترين و پرقدرت ترين بيان آن افكار در او طنين افكن مي شود.((آرتور شوپنهاور))

2011-05-11T23:20:00.000+04:30

انسان هميشه براي چيزهايي كه آرزو مي كند قدرت كافي دارد؛ فقط سستي اراده است كه نمي گذارد او در راه رسيدن به آرزوي خود گام بردارد.((ژان ژاك روسو))

2011-05-11T23:19:00.000+04:30

داشتن پشتكار، تفاوت ظريف بين شكست و كاميابي است.((سارنف))

2011-05-11T23:18:00.000+04:30

از تمام صفاتي كه براي پرورش جسم و جان شما سودمند است، هيچ يك به سودمندي تصميم و اراده نيست.((پوشه))

از راه مرو سایه که آن گوهر مقصود / گنجی‌است که اندر قدم راهروان است

2011-05-02T17:25:00.002+04:30

از راه مرو سایه که آن گوهر مقصود

گنجی‌است که اندر قدم راهروان است.

تهران، آذر 1362

برگرفته از كتاب:

سايه، ھ. ا.؛ آينه در آينه (برگزيده‌ي شعر)؛ به انتخاب دكتر محمدرضا شفيعي كدكني؛ چاپ چهارم؛ تهران: نشر چشمه 1371.

هنر گام زمان

تصمیم و اراده

2011-05-02T17:22:00.005+04:30

تصمیم و اراده استعداد بزرگ بدون اراده بزرگ ، وجود ندارد. بالزاک

--------------------------------------------------------------------------------

افتادن در گل و لای ننگ نیست،ننگ در این است که در همانجا بمانی. مثل آلمانی

--------------------------------------------------------------------------------

هر کاری که تصمیم آن را بگیرید،نصفش را انجام داده اید. ابراهام لینکلن

--------------------------------------------------------------------------------

آنان که نمی توانند خود را اراده کنند ،ناچار از اطاعت دیگرانند. ویکتور هوگو

--------------------------------------------------------------------------------

بدترین غم ها،شک و تردید است. الکساندر دوما

--------------------------------------------------------------------------------

برای اخذ تصمیم ،به دیگری متوسل شدن،کاری نامعقول است. ساموئل اسمایلز

--------------------------------------------------------------------------------

دشوارترین قدم ،همان قدم اول است. مثل بلژیکی

--------------------------------------------------------------------------------

انسان!خودت به یاری خود برخیز. بتهوون

--------------------------------------------------------------------------------

کسی که دارای عزم راسخ است جهان را مطابق میل خودش عوض می کند. گوته

--------------------------------------------------------------------------------

برای آن کس که ایمان دارد،غیر ممکن وجود ندارد. رابینز

--------------------------------------------------------------------------------

بزرگترین نشانه اراده قوی،وجود متانت و آرامش است. گاندی

--------------------------------------------------------------------------------

جدیت ،مقصد را نزدیک می کند. شیلر

2011-04-14T21:45:00.002+04:30

»انجام کاري را که مي تواني يا مي انديشي که مي تواني آغاز کن . در جسارت نبوغ و اقتدار و اعجاز نهفته است .

»وقتي عشق و مهارت تواُم با هم کار کنند انتظار يک شاهکار را داشته باشيد.

»هربدبياري هر شکست هر دل شکستگي با خود به همان اندازه يا بيشتر امتيازي مثبت به همراه دارد.

»هميشه قطعي ترين راه براي موفقيت اينست که يک بار بيشتر تلاش کنيد.

»شکست فرصتي است براي براي شروع مجدد با هوشياري بيشتر.

»شکست مثل زانوهاي مجروح شده است دردناک اما سطحي است.

»آنچه مغز انسان تصور و باور کند به آن ميرسد .

»محدوديت ذهن ما همان محدوديتي است که ما براي آن در نظر ميگيريم. فقر و »ثروت هر دو نشاَُت گرفته از ذهن ما هستند.

»اشتياق نقطه همه موفقيتهاست.

»يک انسان با جراُت يک جمعيت است.

»هنگامي در مسيرتان مانعي قرار ميگيرد گريه را ختم و تلاش را شروع کنيد.

»خوشبختي در انجام دادن است نه صرفاُ به داشتن.

»زندگي في نفسه مانند يک بوم نقاشي است و اين با خود توست ، خواه رنگ شادي بر روي آن بکشي يا رنگ غم و اندوه.

»موفقيت يعني آنچه را مي خواهيدبدست آوريد و شادماني يعني از آنچه را بدست آورده ايد لذت ببريد.

»شادماني وضعيتي از آگاهيست و ميتوانيد با بارور ساختن فکر بدست آوريد نه با بدست آوردن اشياء.

»هيچکس نمي تواند بدون رضايت شما در شما احساس حقارت بوجود آورد.

»تفکر انسان مثل چتر نجات است هنگامي کاراست که باز باشد.

»فقير کسي است که خوشنود بودنش وابسته به اجازه ديگران باشد.

»بجاي انتقاد وقت و انرژِي خود را براي سازندگي مصرف کنيد.

»يک حال خوب تنها در صورتي بهتر ميشود که آنرا با دیگران تقسیم کنید.

»انتظار بهترین ها را داشته باشید و خود را برای بدترین حالت ممکن آماده کنید در این صورت هرگز نا امید نمی شوید.

»حالت چهره شما از هر آنچه از خود پنهان میکنید مهمتر است.

»وقتی خداوند دری را می بندد دری دیگر را می گشاید فقط باید آنرا پیدا کرد.

»بهترین و زیباترین چیزها در جهان دیده نمیشوند آنها بایستی در درون قلب احساس شوند.

»آنچه پشت سر اتفاق میافتد و آنچه در پیش روی ما بوقوع می پیوندد در مقایسه با آنچه در درونمان شکل میگیرد مسائل جزئی هستند.

»همه چیز همانگونه هست که هست این شمائید که آنها را بصورت زیبا یا زشت طبقه بندی می کنید.

»واقعیت زندگی در سکوت با ما زندگی میکند.

»بزرگترین تراژدی زندگی انسان اینست که او فکر کند زمان بسیار زیادی در اختیار دارد.

»این بسیار عالی است که فرد مهمی باشیم اما مهمتر از آن اینست که انسانی عالی باشیم.

»به والدین خود احترام بگذارید حتی اگر با آنها موافق نباشید.

»مهربانی کوششی است که هر گز از بین نمی رود.

»اگر در مسیری اشتباه قرار گیرید خداوند به شما اجازه می دهد که باز گردید.

جملات بزرگان

2011-04-13T20:41:00.000+04:30

ناملایمات به شرطی که اختیار خود را به دست آنها نسپاریم, به جای آسیب رساندن سبب بهبود و تغییر وضع کلی انسان می شوند.

2011-04-13T20:38:00.000+04:30

هربار که راهی را انتخاب می کنیم, گامی در راه ایجاد شخصیت خود برمی داریم.

2011-04-13T20:35:00.000+04:30

انسان نمی تواند به گونه ای مستقیم حوادث زندگی خودش را انتخاب کند, ولی می تواند افکار خود را انتخاب کند و با این عمل به طور غیرمستقیم, شکل حوادث زندگی خود را تعیین نماید.

2011-03-16T18:51:00.000+04:30

دونده اي كه زمين مي خورد، اما زود بلند مي شود و به دويدنش ادامه مي دهد، مثل كسي است كه هيچ گاه زمين نخورده است.